دلیارم❤

کوچولوی شیرینم که الان خوابیدی…. بعد از یه عالمه مقاومت….. منم کنارت دراز کشیدم و میخوام بخوابم قبل ازینکه بیدار شی….. خیییلی با کمبود خواب مواجهم…. خیییلی…. شبها پدر منو درمیاری انقد که تا صبح صددد بار بیدار میشی روزها هم تا میخوابی باید برم سراغ آشپزی و کار های خونه که ازش متنفرررم همین حالا بیدار شدی و درحالیکه دارم شیرت میدم مینویسم مهیار قشنگم…..تو خیلی ناز و شیرینی ، خیلی مهربونی و همین الان با دست کوچولوت دستمو گرفتی که مطمئن باشی پیشتم…اما زندگی با وجود تو خیلی سخته برام،دوری از خونواده و تنهایی‌ و نداشتن کمکی ….. گاهی وقتا دلم میخاد یکی برای...

۶ ماهه ی کوچولوی من…. هیچوقت نتونستم از احساسم برات بنویسم احساساتی که انگار بعد از شش ماه هنوز برای خودمم روشن و شفاف نیست…. الان توی بغلم خوابیدی و قطع بودن نت بهونه ای شد برای اینجا نوشتن…. خیلی بهم وابسته ای، همش دوست داری توی بغلم باشی و‌مث بچه کوالا میچسبی بهم،  خیلی ام داد و‌ بیداد میکنی ، اصلا بچه آرومی نیستی، تقریبا هیچ چیزت اونجوری که فکر میکردم یا دوست داشتم باشه ، نیست…. اما الان که توی بغلم خوابیدی ناز ترین بچه دنیایی  امیدوارم منو ببخشی که مادر خوبی برات نیستم اما بدون که خیلی دارم تلاش میکنم برات و خیلی خیلی سختی میکشم بخاطر تو تا به بهترین شکل...

ده ساله که مینویسم از مادر بودن که یه روزی رویای قلبم بود…. یه روزی؟ نه! سالها…..سالها با خیالش زندگی کردم، با خیال دخترموفرفری آرزوهام….. اما این روزها مادر بودن دیگه نه رویاست، نه خیال…  درسته دختر شهر آرزوهام بعد از اونهمه رویاها که براش داشتم سهم زندگی من نشد، اما حالا من یه مامانم…مامان مهیار…. مهیاری که الان توی بغلم خوابیده و دلم نمیاد بزارمش زمین…. شایدم حوصله ندارم بیدار بشه و از تنها بودن باهاش و یک نفره بهش رسیدگی کردن خسته م خیییلی خستههه خیلی حرفا دارم که بگم اما نمیخام قضاوت شم ….. فقط‌خدا‌ست که میدونه توی قلبم چه خبره ...